Codziennie rano odśnieżałem mieszkanie starszego sąsiada, a potem pod moimi drzwiami pojawiła się przerażająca wiadomość

Pomagałem starszemu sąsiadowi odśnieżać każdego ranka — aż nagle pojawiła się groźba. Zimno uderzyło mnie w twarz niczym policzek, gdy otworzyłem drzwi wejściowe. „Oczywiście, że znowu padał śnieg” — mruknąłem. Moja łopata stała oparta o balustradę ganku, czekając. Micah wciąż spał na górze; cichy szum jego urządzenia dźwiękowego wypełniał dom. „Chodź, Dako” — wyszeptałem. „Skończmy z tym”. Okolica wyglądała jak z pocztówki pod śniegiem, ale piękno nie odśnieża się samo. Ruszyłem naszą ścieżką, licząc każde odśnieżenie, tak jak liczyłem rachunki, gdy obsługiwałem stoliki. Przy skraju podjazdu…