„Ósmy miesiąc ciąży, ciągnięcie zakupów w mroźnym deszczu — i noc, w której mój mąż w końcu zobaczył potwora, który go wychował”

„CZĘŚĆ 2
Spojrzałam na torby.

Szklane słoiki. Galony mleka. Butelki po winie. Ciężkie przedmioty — rzeczy, o które z łatwością mogłaby poprosić kierowcę wcześniej, gdyby chciała.

Nie chciała.

Wdychałam zapach mokrych liści i asfaltu pokrytego olejem, ostry i gorzki w płucach.

Załatw to, Claire.

Nie dawaj jej tej satysfakcji.

Chwyciłam pierwsze dwie torby. Papierowe uchwyty natychmiast wbiły mi się w dłonie, ciężar ciągnął moje ramiona do przodu, a mięśnie brzucha boleśnie napięły się pod ciężarem.

„Widzisz?” zawołała Victoria z ganku. „Świetnie ci idzie. Umysł góruje nad materią”.

Zrobiłam jeden krok.

A potem drugi.